HAN DUVARLARI
Yagiz atlar kisnedi, mesin kirbac sakladi
Bir dakika araba yerinde durakladi.
Neden sonra sarsildi altimda demir yaylar,
Gozlerimin onunden gecti kervansaraylar...
Gidiyorum, gurbeti gonlumle duya duya,
Ulukisla yolundan Orta Anadolu'ya
Ilk sevgiye benzeyen ilk aci, ilk ayrilik!
Yuregimin yaktigi atesle hava ilik,
Gok sari, toprak sari, ciplak agaclar sari...
Arkada zincirlenen yuksek Toros daglari,
Onde uzun bir kisin soldurdugu etekler,
Sonra donen, donerken inleyen tekerlekler..
Ellerim takilirken ruzgarlarin sacina
Asildi arabamiz bir dagin yamacina,
Her tarafta yukseklik, her tarafta issizlik,
Bu islakla uzayan, donen kivrilan yollar.
Uykuya varmis gibi gorunen yilan yollar
Basini kaldirarak boslugu dinliyordu.
Gokler bulutlaniyor, ruzgar serinliyordu
Serpilmeye basladi bir ruzgar ince ince,
Son yokus noktasindan duzluge cevrilince
Nihayetsiz bir ova agartti benzimizi
Yollar bir serit gibi ufka bagladi bizi
Gurbet beni muttasil cekiyordu kendine
Yol, hep yol, daima yol.